Odwiedzam Antoniego Bochniarza, znanego specjalistę z miasta Żory na Śląsku, znanego także poza granicami Polski, o którym osoby z branży logopedycznej i psychologicznej mówią, że jego dorobek wart jest kilku doktoratów, że jego osiągnięcia terapeutyczne są nadzwyczajne. Chcę mu zadać parę pytań.

Znane są wśród specjalistów pana osiągnięcia wynalazczo-wdrożeniowe i terapeutyczne. Wiadomo mi też o pana wyczynach terapeutycznych, o których inni mogą tylko marzyć. Jak pan doszedł do takich wyników?

Wiadomo mi, że ma pan nadzwyczajne osiągnięcia w pomaganiu jąkającym się. Co jest istotą pana terapii?

Są osoby, które chodzą do specjalisty przez kilka lat. Bywa, że latami trzymają się terapeuty tylko dlatego, że jest miły, że jest schlebiający, że ma dobre relacje z pacjentem, ale nie gwarantuje efektów. Co sprawia, że pan uzyskuje pozytywne rezultaty wielokrotnie szybciej, a może i łatwiej, niż inni?

Wiadomo mi, że wspomaga pan swoje oddziaływania terapeutyczne urządzeniami elektronicznymi i programami komputerowymi. Takiego wyposażenia trudno uświadczyć w innych gabinetach logopedycznych. Widać, że inwestuje pan w pacjenta. Czym uzasadnione jest wspieranie terapii elektroniką i techniką? Czemu służy ta bogata aparatura?

Zauważyłam, że wspomaga pan swoje oddziaływania terapeutyczne hipnozą. Czemu służy ta metoda?

Zauważam w tej kronice, że międzynarodowa społeczność specjalistów, nie tylko logopedyczna, odwiedza pana gabinet. Jacy specjaliści i po co przybywają do pana?

Które ze swoich osiągnięć uważa pan za najważniejsze? Czy są to wydane dotychczas książki? – jest ich aż 12. Czy otrzymane patenty i wzory użytkowe, czy zmaterializowane i wdrożone projekty? Czy zadowolenie z opinii szkolących się u pana, czy też radość z ulgi niesionej pacjentom?

Widzę w gabinecie ślady pana pobytów na zagranicznych stażach, szkoleniach i konferencjach. Jak się ma polska logopedia w porównaniu do logopedii w innych krajach? Jak się ma stan przygotowania zawodowego naszych specjalistów na tle innych nacji?

Z opinii na pana temat, tych zasłyszanych i tych przeczytanych, wiem, że jest pan gigantem, a nawet mega-gwiazdą w swojej profesji. W tym, co pan robi, wyczuwa się duże zaangażowanie i pasję. Stąd, zapewne, pana nadzwyczajne osiągnięcia. Jaką radę dałby pan wchodzącym do zawodu?

A co radziłby pan potencjalnym pacjentom, osobom poszukującym pomocy? Oni czasem wędrują od jednego specjalisty do drugiego, zawodzą się ich usługami i gubią po drodze nadzieję. Bywa, że rezygnują z terapii, nie dając szans sobie i terapeucie.

Jak to ciepło brzmi, jak przyjemnie jest tego słuchać. Odnoszę wrażenie, że wykonuje pan swoją profesję nie tylko z pasją, ale i z powołaniem. Dobrze znaleźć się pod opieką i w ramionach kogoś takiego jak pan.

Dziękuję za wypowiedzi, które były dla mnie ciekawe, wyczerpujące, nacechowane humanizmem i zatroskaniem o pacjenta, oddające pana pasję. Życzę kolejnych sukcesów na drodze usprawniania najważniejszego narzędzia komunikacji, i nie mniejszych sukcesów na obszarze usuwania innych dysfunkcjonalności osobowych.